Eviçi Reform Hareketleri 18. Yüzyıl ile Erken 20. Yüzyıl Arasında Batı Ataerkilliğini Nasıl Dönüştürdü?

Suzanne M. Spencer-Wood

Ataerkil batı kültüründe 18. Yüzyıldan 20. Yüzyıla kadar olan dönemde kadının statüsünün yükseltilmesi belki de dönemin en önemli toplumsal dönüşümüdür. Eviçi reformcular olarak adlandırdığım kadınlar, ataerkil ideoloji ve pratikleri, ayrı olduğu düşünülen ve kadına ait görülen eviçi alanıyla erkeğe ait olarak görülen kamusal alanı çeşitli yollarla birleştiren yeni cinsiyet ideolojileri ile değiştirmişlerdir. Kadınlar ve onların eviçi alanları kilise değerlerinin yüksek ahlakı ile ilişkilendirilirken, erkekler ve onların kamusal alanları kiliseden ayrılarak günah olan kapitalist pratiklerle ilişkilendirilmiştir. Eviçi reformcular kadınların eviçi-ahlaki değerlerini ve yeteneklerini yüceltmiş ve böylece onları kadınların yeni kamusal mesleklerine, örgütlerine ve kurumlarına dönüştürmüşlerdir. Bu yeni meslek, örgüt ve kurumlar kadınların eviçi alanlarının bir parçası sayılmış ve bu nedenle ayrı- alanlara dayananan ataerkil cinsiyet ideolojisince kabul görmüştür. Kadınlar, kadınların dini, toplumsal ve yasal statüsünü hem eviçi hem de kamusal alanlarda yükselten çok çeşitli reform hareketleri oluşturmuşlardır. Eviçi reform hareketleri iki kategori altında toplanır. Kamusal evidaresi işbirliği, evişlerinin ve anneliğin bazı yönlerini kadınların çocuk bakıcılığı, hastabakıcılık, diyetisyenlik ve sosyal görevlilik gibi kamusal kurumlarında ve mesleklerinde toplumsallaştırmıştır. Yerel evidaresi hareketinde, kadınların ev işlerindeki uzmanlığı toplumsal ev idaresi olarak görülen idari pozisyonlara atanmalarına yol açmıştır. Eviçi reformu kadınların oy hakkı kazanmasında önemli bir rol oynamıştır.

Anahtar Kelimeler:

Ataerkil, dönüşüm, cinsiyet, 18. Yüzyıl, 19. yüzyıl